Przyroda

Nie zawsze stać nas na kupowanie nowych kwiatów. Czasem także upatrzonej rośliny nie możemy znaleźć w żadnej kwiaciarni. Co zrobić, jeśli pędy rafidory lub trzykrotki „wyłysiały”, zachowując się jedynie na wierzchołkach? W skrzynkach posadziliśmy wyjątkowo efektowne pelargonie – co zrobić, by i w przyszłym roku zdobiły nasz balkon? W takich sytuacjach najlepiej spróbować samemu rozmnożyć rośliny. Wbrew pozorom nie jest to wcale trudne. Wiele gatunków można rozmnażać przez podział większych, rozrośniętych roślin podczas przesadzania.

Najpowszechniejszy sposób rozmnażania wielu roślin ozdobnych jednak to przygotowywanie sadzonek z kawałków pędów lub ściętych wierzchołków. Najczęściej tnie się sadzonki jedno- lub trzywęzłowe (węzeł to miejsce, z którego wyrasta liść). Niektóre rośliny można także rozmnażać z sadzonek liściowych.

Najlepszą porą rozmnażania większości roślin doniczkowych jest wiosna, dla niektórych gatunków także lato. Te mające szczególną łatwość wytwarzania korzeni (zielistka, trzykrotka, niecierpek) właściwie rozmnaża się przez cały rok.

Nigdy nie przygotowujemy sadzonek z chorych roślin ani z kwitnących pędów. Podłoże przeznaczone do ukorzeniania musi być wolne od chorób grzybowych, stale wilgotne i przepuszczalne, aby powietrze docierało do młodych korzeni. Znakomicie nadaje Siudo tego perlit (stosowany w szklarniach), gruboziarnisty piasek albo mieszanka piasku z torfem. Nie ukorzeniamy roślin bezpośrednio w ziemi, gdyż najczęściej jest za ciężka lub zawiera zarodniki grzybów powodujące gnicie sadzonek.